?
Звесткi рускіх летапісаў і крыніц усходняга паходжання аб набегах на рускія землі і аб палітычнай сітуацыі ў Залатой Ардзе
У XV стагоддзі Прычарнамор'е стала крыніцай экспарту рабоў у Еўропу і на Блізкі Ўсход. Набегі татараў на рускія княствы былі адным з каналаў паступлення рабоў на рынкі Міжземнамор'я. Італьянскія калоніі на Чорным моры, перш за ўсё генуэзская Кафа, сталі асноўнай крыніцай паставак рабоў. Шмат у чым гэтаму спрыялі палітычная нестабільнасць і пастаянныя войны ў рэгіёне, распад Залатой Арды, канфрантацыя паміж Масквой і Літвой і дынастычная вайна ў Маскоўскім княстве. Для рускіх зямель незалежна ад іх палітычнай прыналежнасці гэта быў перыяд набегаў дробных ханаў, якія шукалі не столькi стабільных выплат даніны, колькі здабычы і, перш за ўсе, рабоў, якіх можна было б збыць праз Прычарнамор'е на рынкі Міжземнамор'я. Да артыкула прыкладаюцца фрагменты летапісаў, якія дэманструюць карціну татарскіх набегаў на рускія землі на працягу 1422 - 1455 гадоў.
В XV веке Причерноморье стало источником экспорта рабов в Европу и на Ближний Восток. Набеги татар на русские княжества были одним из каналов поступления рабов на рынки Средиземноморья. Итальянские колонии на Черном море, прежде всего генуэзская Каффа, стали основным источником поставок рабов. Во многом этому способствовали политическая нестабильность и постоянные войны в регионе, распад Золотой Орды, конфронтация между Москвой и Литвой и династическая война в Московском княжестве. Для русских земель независимо от их политической принадлежности земель это был период набегов мелких ханов, искавших не столько стабильных выплат дани, сколько добычи и, прежде все, рабов, которых можно было бы сбыть через Причерноморье на рынки Средиземноморья. К статье прилагаются фрагменты летописей, которые демонстрируют картину татарских набегов на русские земли в течение 1422 - 1455 годов.